Ervaringen gynaecologische kanker
sep 2009, Bianca - baarmoederhalskanker
Het leven begint bij 30
In november 2007 nam ik de zware beslissing te stoppen met mijn 13-jarige relatie en ging alleen verder met mijn zoontje. Ondanks dat het een zware beslissing was begon ik vol moed aan een zoektocht naar mijn “oude ik”.
Alleenstaand ouderschap viel me zwaar en ik gaf me een jaar om mijn leven weer helemaal op poten te krijgen. Ik krabbelde in 2008 langzaam op en werd in augustus 30 jaar. Ik riep trots op mijn nieuwe leven en vol vertrouwen : “Het leven begint bij 30”!
Op mijn werk ging het goed. Ik ben werkzaam als analist in het Erasmus MC op de afdeling Virologie. Ik zette samen met een artsmicrobioloog een onderzoek op voor het Humaan Papiloma Virus, ofwel HPV. Een HPV-infectie kan de kans op het ontwikkelen van sommige vormen van kanker verhogen, zoals baarmoederhalskanker. We wilden een test opzetten om onderzoek te kunnen doen naar antistoffen in het bloed tegen HPV. Tijdens deze voorbereidingen kreeg mijn onderzoek een bizarre wending. Op 9 oktober 2008 kreeg IK de diagnose baarmoederhalskanker te horen.
Ik had voor die tijd al bijna een jaar bij de huisarts gelopen met klachten van voortdurend bloedverlies, pijn bij het plassen en vaginale branderigheid. Controle op blaasontsteking leverde niets op, onderzoek op SOA’s leverde niets op en het bloedverlies werd dus volgens de huisarts veroorzaakt door het spiraaltje wat ik al 4 jaar had. Op mijn verzoek werd deze verwijderd en het bloedverlies werd heviger. Wederom kreeg mijn spiraal de schuld en ik moest 6 maanden wachten om de uitwerking ervan de kans te geven. In september kreeg ik eindelijk mijn verwijsbrief naar de gynaecoloog.
Uiteindelijk bleek dat ik een tumor had in de baarmoederhals van 6,5 cm met uitgroei rondom. Gelukkig bleven omliggende organen onaangetast. De CT scan toonde geen uitzaaiingen aan en zodoende belandde ik in de fase IIB .
En toen kwam het moment dat ik het Erasmus MC letters binnenliep, alleen nu als patiënt.
Mijn behandeling bestond uit 25 uitwendige bestralingen, 2 inwendige bestralingen en 5 chemo’s uitgesmeerd over 5 weken en vond plaats in de locatie Daniël den Hoed- Erasmus MC in Rotterdam. Door het gemis van mijn werk ging ik beseffen hoeveel ik van virussen houd, maar ik ben "gekwetst" door het HPV virus toen ik deze opliep. Het virus maakte me ziek en uiteindelijk belandden mijn materialen op mijn afdeling in mijn testen die werden ingezet door mijn collega's.
De behandeling viel me zwaar, ik had veel pijn van de bijwerkingen en aan het einde kwam die vermoeidheid. De pijn onderdrukte ik niet helemaal met morfine, want het maakte me boos en deed me meer verzetten tegen de ziekte.
In januari had ik mijn eerste inwendige onderzoek en hoorde ik dat de tumor door de chemoradiatie helemaal was verdwenen.
Een operatie om alsnog de baarmoeder en baarmoederhals te verwijderen was te riskant doordat er bloedingen zouden kunnen ontstaan in het aangetaste zwakke weefsel. Zodoende bleven ze behouden zonder dat ze nog een functie hebben.
Een week later bleek dat de SCC (tumormarker) minimaal was verhoogd. Na 4 weken werd deze opnieuw bepaald en was toen verdubbeld. Ik werd onder narcose opnieuw inwendig onderzocht, maar mijn baarmoederhals zag er prima uit. Ik kon niet blij zijn met dat nieuws, want waar kwam dan die marker vandaan?
De eerste CT-scan die volgde liet vlekken op mijn longen zien, ik kreeg antibiotica kuren en er volgden een tweede CT-scan en een derde.
De marker schoot omhoog, maar bleef hangen op een bepaald punt. Doordat de marker niet verder steeg en de vlekken iets kleiner werden, durfden de longartsen vorige maand te zeggen dat het een infectie is/was. Het verschil tussen leven en dood is gemaakt voor dit moment!
Het ware intense maanden, niet alleen voor mij, maar ook voor mijn ouders, mijn ex, vrienden en zeker voor mijn 4-jarig zoontje.
Ik ben te allen tijden eerlijk tegen mijn zoontje geweest, hij was eraan toe om te weten wat kanker is. Via de VLK (Vlaamse Liga tegen Kanker) heb ik het boek “Mama heeft kanker” aangevraagd. Dit boek heb ik vaak met hem gelezen en hij begreep het en stelde passende vragen. Ik betrok hem bij mijn behandelingen en hij mocht de tafel bedienen van het bestralingstoestel. Uiteindelijk werd hij rustiger en ik ben zo trots op hoe hij het heeft opgepakt!
Soms miste ik een partner om tegenaan te kruipen als ik bang was. Ik besloot mijn geloof weer op te pakken en daardoor werd ik geestelijk sterker. In september start ik waarschijnlijk met Herstel en Balans®.
De zoektocht naar mijn “oude ik” werd anders dan ik verwachtte na mijn relatiebreuk. Ik vond namelijk een “andere ik”. Ik ben veranderd, maar de mensen om mij heen niet en dat moet ik nog leren respecteren.
Ik beschouw mijn leven als verlenging en geniet zodoende van iedere dag die mij gegeven is, morgen kan alles weer anders zijn. Mijn leven is nu zwaarder dan voor de kanker, maar ik durf te zeggen dat ik het mooier vind, intenser.
Mijn gekscherende woorden krijgen toch een hele mooie nieuwe betekenis: Het leven begint voor mij werkelijk bij 30!
Bianca is overleden in 2010
Jouw ervaringsverhaal op deze website?
Wil je zelf een verhaal schrijven over je ervaringen met gynaecologische kanker? Jouw verhaal kan lotgenotes steunen. Stuur je verhaal naar de webredactie met dit formulier. Reacties op je verhaal komen direct in je mailbox, behalve als je aangeeft dat je liever geen reacties wilt.