Ervaringen gynaecologische kanker
mrt 2010, Alina - baarmoederhalskanker
in de ban van groene monsters
Ik ben 35 jaar, uitstrijkje Pap 1 maar toch klachten die niet hoorden. Drie maand later blijk ik Pap 5 te hebben. Uitstrijkje niet goed beoordeeld, blij dat ik naar mijn eigen lichaam geluisterd heb.
Kanker? Dat gebeurt mij niet, dat overkomt alleen een ander. Die ander....dat was alleen ik in dit geval.
Ik werkte op dat moment als projectsecretaresse bij het grootste baggerbedrijf van Nederland op een project in Harderwijk en en liep rond met wat vage klachten. Moe, veel hoofdpijn en een vreemde afscheiding. Ik had het er met één van mijn collega's al eens over gehad.
Toch maar eens naar de dokter toe. Eerst een kuur van medicijnen. Nee, dat hielp niet. Januari 2009: Uitstrijkje maken, uitslag Pap 1. Gelukkig maar. Ondertussen komt mijn mannelijke collega (we zaten met zijn drieen op het project, waarvan ik de enige vrouw was) met een krantenartikel. Zag hij toevallig in een krant staan. Opnieuw was ik ervan overtuigd geen kanker te hebben. Maar het ging allemaal over in overmatig bloedverlies. Kraamverband! Help! Wel goed dat het er is, maar het bleef niet bij één pak op een dag. Ondertussen nog drie uitstrijkjes gemaakt. Zo bang als ik was voor het eerste uitstrijkje, zo gemakkelijk gaat het me nu af. Er wordt gekeken naar bacterie, schimmel en chlamydia (?).
Uiteindelijk bij gynaecoloog terecht gekomen en bleek ik na kleine ingreep in april 2009, een tumor van 4,5 cm in de baarmoederhals te hebben. Ongeloof. Want hoe kan dit? Vastbesloten dit gevecht aan te gaan tegen die vreselijke groene monsters in mijn lichaam, pak ik de telefoon en bel ik mijn vriend. We gaan in gesprek met de artsen. Eerst een ct scan maken. Ik blijk één uitzaaiing te hebben in de lymfeklieren in de kleine bekken. Die wordt operatief verwijderd, evenals de eierstokken. Bij één ervan is een grote cyste te zien en die ander wordt verwijderd omdat deze er vreemd uitziet.
Achteraf gezien blijkt er niets mee aan de hand. Vanaf dan....geen springende eieren meer!!! De overgang, dat is waar ik in kom te zitten. Er volgt een periode van 6 chemo's (wordt niet kaal!) en van 25 uitwendige bestralingen. Dit laatste gebeurt iedere dag.
Hoe gek het ook klinkt, iedere dag naar het ziekenhuis is bijna net 'zo gewoon' als iedere dag naar je werk gaan. Ik heb een blauwe emmer bij de hand. We zijn onafscheidelijk. Waar ik ga, gaat de blauwe emmer mee. Ik moet namelijk veel overgeven en kokhalzen. Allemaal stress en spanning.
Daarna volgen nog twee inwendige bestralingen van 39 en 37 uur. Dat laatste valt me erg zwaar. In het ziekenhuis heb ik het gevoel in een soort van dodenkamer te liggen. Stil liggen op bed, een kamer aan het eind van de gang, oude kamer die wel eens een goede opknapbeurt kan gebruiken.
Ik blijf positief, gebruik af en toe wat zelfspot, laat af en toe een traan gaan maar daarnaast blijft er de ruimte voor een glimlach.
In oktober 2009 blijkt dat alles weg is. Ik ben beter. Wauw!!!! Natuurlijk blijf ik onder controle en zal dat spannend blijven. Maar ik ga ervan uit dat het schoon zal blijven.
Om dit alles voor mezelf te verwerken heb ik alles op papier gezet. Wat kom ik tegen, hoe ervaar en beleef ik het...... het is allemaal te lezen in het boek: in de ban van groene monsters. In mei / juni dit jaar via internet bij de uitgever te bestellen. Opbrengsten gaan in zijn geheel naar KiKa. Mocht je interesse / vragen hebben, schroom dan niet om mij te benaderen. Kijk ook op deze site bij Boekensteun voor meer info over dit boek.
Luister je naar eigen lichaam. Je hebt niet alles altijd zelf in de hand, maar je bent uiteindelijk wel verantwoordelijk voor je eigen lichaam. Daarbij hoort ook sporten, het versterkt je lichaam. Maar ook gezonde voeding is belangrijk. Een auto rijdt op de juiste brandstof, maar dat geldt net zo goed voor de motor van je lichaam.
Jouw ervaringsverhaal op deze website?
Wil je zelf een verhaal schrijven over je ervaringen met gynaecologische kanker? Jouw verhaal kan lotgenotes steunen. Stuur je verhaal naar de webredactie met dit formulier. Reacties op je verhaal komen direct in je mailbox, behalve als je aangeeft dat je liever geen reacties wilt.