Ervaringen gynaecologische kanker
feb 2011, Inke - Baarmoederhalskanker
Als een donderslag bij heldere hemel
Pittig leven als alleenstaand moeder na de diagnose baarmoederhalskanker
In 2008 ben ik gescheiden. Mijn twee jonge kindjes wonen sinds die tijd bij mij. Tot diep in 2009 ben ik bezig geweest met het opknappen van het huis dat ik had gekocht. Daarna gunde ik mijzelf een klus-pauze. Ik was best moe van het klussen, naast een baan van 28 uur per week en de zorg voor twee kleine kinderen.
En toen kreeg ik in april 2010 de diagnose baarmoederhalskanker. Ik was toen 34 jaar en had in het kader van het bevolkingsonderzoek een uitstrijkje laten maken.
Mijn wereld stond op zijn kop.
Op 5 mei 2010 werd ik geopereerd. Gelukkig bleken klieren en snijvlakken schoon te zijn.
Hoopvol en optimistisch begon ik aan mijn herstel. De eerste 6 weken had ik hulp thuis, omdat ik niet voor mijn kinderen kon zorgen. Daarna moest ik het zelf doen.
Ik vind het een moeizaam proces. Met vallen en opstaan. De bedrijfsarts dacht dat ik binnen 4 maanden wel weer 28 uur zou kunnen werken. Na 4 maanden kon ik echter nog niet eens goed zitten vanwege het vocht in mijn onderbuik. Nog altijd heb ik best veel lichamelijke klachten en dat heeft z'n weerslag op mijn humeur.
Natuurlijk ben ik blij dat ik een goede prognose heb en dat we er op tijd bij waren. Natuurlijk ben ik blij met mijn twee kindjes. Natuurlijk ben ik blij dat ik mijn leven goed op de rit had voordat ik de diagnose kreeg. Maar ik vind het leven momenteel wel zwaar...Mag dat?
Jouw ervaringsverhaal op deze website?
Wil je zelf een verhaal schrijven over je ervaringen met gynaecologische kanker? Jouw verhaal kan lotgenotes steunen. Stuur je verhaal naar de webredactie met dit formulier. Reacties op je verhaal komen direct in je mailbox, behalve als je aangeeft dat je liever geen reacties wilt.
