Ervaringen gynaecologische kanker
mei 2011, Agnes - Baarmoederkanker
Baarmoederkanker!
Hallo allemaal, ik ben een vrouw van 58 jaar en heb 3 jaar geleden baarmoederkanker met uitzaaiingen gehad. Ik ben er aan geholpen, alles is weggehaald en ik heb geen nabehandelingen gehad. Mijn ervaring is dat het ook goed kan aflopen!
Het was december 2007 en ik had een brief gekregen van de GGD om een uitstrijkje te laten maken voor baarmoederhalskanker en dat doe ik om de 5 jaar.
Ik deed mijn verhaal bij de huisarts dat ik al 2 jaar een beetje menstrueer, dag en nacht maar zonder pijn. Je hoort en leest zoveel, het kon ook angst zijn. De huisarts keek en hij stuurde mij door met een verwijsbrief naar het Amphia Ziekenhuis in Breda, locatie Langendijk.
Half december had ik al een onderzoek bij de polikliniek Gynaecologie. Daarna volgden een echografie en opnieuw een uitstrijkje. Ik had zo mijn voorgevoel en inderdaad werd ik thuis gebeld door het ziekenhuis. “Mevrouw: uw uitstrijkje is niet goed”. Ik had voor half januari 2008 opnieuw een afspraak.
Mijn dochter werkt in het ziekenhuis, zij is mijn grootste steun, wij zijn echt een. Ze ging mee naar de poli maar ik ben alleen naar binnen gegaan bij de gynaecoloog-oncoloog . Het was een aardige zachte man. Hij vertelde mij dat ik baarmoederkanker met uitzaaiingen had.
Ik vroeg het nog eens, ik was verbaasd, en ik hoorde ineens over baarmoeder en eierstokken verwijderen. Ik kon het niet begrijpen.
Ik kreeg papieren mee en een boekje met veel tekst over nabehandelingen.
Ik kreeg een afspraak bij de Röntgenafdeling voor een longfoto, en voor een CT onderzoek van de buik. Hiervoor kreeg ik een flesje met contravloeistof, dit moest ik verdelen over 1 liter water en een uur voor die afspraak thuis innemen! In het ziekenhuis werd ook weer vloeistof ingespoten via een infuus.
Op 28 januari heb ik een dagopname gehad, mijn dochter was er om mij te steunen. Ik ben onder narcose gebracht voor een Diagnostische Curettage Hysteroscopie.
Na het wakker worden later op de dag moest ik naar de polikliniek Gynaecologie voor een afspraak met de gynaecoloog-oncoloog. Ik heb hierna geprobeerd positief te blijven, maar mijn molen draaiden al! Ik kreeg een goede uitslag te horen op 14 februari, het bloed was goed, longen ook en de hals was schoon. We waren heel blij, mijn dochter en ik.
Er maalde die door mijn hoofd, mijn man was heel erg negatief. Op 24 februari 2008, de dag voor ik geholpen werd, moest ik komen om bloed te laten prikken. Mijn dochter was er die dag samen met haar vriend bij. Ik kreeg een kamer alleen, de verpleegkundige noteerde op een formulier voor de afspraken later en ik mocht altijd bellen en komen praten, zei ze. Vervolgens bloedafname, ik moest 4 ampullen innemen, en werden gewicht en bloeddruk gecontroleerd..
Mijn dochter was erg ongerust en ik eigenlijk ook wel. Maar ik moest doorzetten, afwachten en vertrouwen hebben. Op 25 februari 2008 was de operatie, die zorgzaam werd voorbereid door een goed team. Mijn dochter liep mee naar de OK, ze moest werken die dag en was in onzekerheid, wachtend op een telefoontje op haar gsm van de gynaecoloog. Hij belde haar met goed bericht op:’uw moeder is klaar, ik heb haar lever ook nagekeken en ik heb niets kunnen vinden”..
Na de uitslaapkamer kwam ik terug op de afdeling met een infuus met morfine en ik was nog dromerig. Ik had geen pijn, later zonder infuus heb ik nog wel medicijnen gehad.
Ik, was gelukkig snel pijnvrij en ik mocht douchen en zelf naar het toilet. Ik had horizontaal nietjes in de wond. De arts kwam langs, ik lachte even met die nieten naad: het gaat toch niet roesten? vroeg ik aan hem.
Ik was blij dat hij mijn lever had gecontroleerd en niets had kunnen vinden Later heeft zijn collega de wond nog gecontroleerd op een lek en gelukkig had ik die niet. Slapen kon ik niet en ben een gaan lezen in een boek van Char en ik heb in de dagen na de operatie veel tv gekeken. Ik leerde 2 vrouwen kennen die op een 4 persoonskamer verderop lagen. Zij waren ook net geopereerd, ik ben toen naar hun kamer verhuisd. Zij mochten eerder naar huis dan ik en we hebben toen telefoonnummers uitgewisseld. Ik heb ze daarna inderdaad gebeld, het waren hele fijne gesprekken met die 2 vrouwen.
Negen dagen na de operatie, negen dagen van onrust, kreeg ik de uitslag te horen De arts wam met een brief en de verpleegkundige was er ook bij. Het was goed nieuws, alles was schoon, had het onderzoek bevestigd. Wat een goed bericht!. Mijn dochter en vriend waren ook erg blij. De nietjes werden verwijderd en ik mocht de volgende dag naar huis. Geen nabehandelingen waar ik heel dankbaar voor ben. 6 weken mocht ik thuis niets doen, het bed stond al in de woonkamer.
Ik ga nu al 5 jaar op controle en de eerste keren waren angstig. Ik ga altijd samen met mijn dochter naar de controle toe en dat blijft spannend. Na de controle gaan we naar een tuincentrum om te winkelen en lekker even te ontspannen. Ik zie niet op tegen de controles, ik bekijk het positief.
Het is ook een bevestiging dat het nog steeds goed met mij gaat. Mensen zien me en zeggen dat ik er goed uit zie.. Toen ik te horen kreeg dat ik genezen was verklaard, viel er pas echt veel van me af.
Ik heb mijn leven weer rustig opgebouwd, Ik heb weer tijd voor mijn pony's zorgen in de wei, voor mijn stukje natuur. Ik kan mijn eigen poezen weer verzorgen en aaien en mijn dierentherapie helpt me om alles een plek te geven. Ik probeer het veel te vergeten en het een plaatsje geven is soms moeilijk. In mijn dagboek heb ik bij thuiskomst alles van mij afgeschreven. Ik hoop dat ik met mijn verhaal andere vrouwen weer hoop mee kan geven want ik weet dat het soms anders kan verlopen, maar gelukkig zijn er ook nog vrouwen zoals ik, die weer beter worden!
Jouw ervaringsverhaal op deze website?
Wil je zelf een verhaal schrijven over je ervaringen met gynaecologische kanker? Jouw verhaal kan lotgenotes steunen. Stuur je verhaal naar de webredactie met dit formulier. Reacties op je verhaal komen direct in je mailbox, behalve als je aangeeft dat je liever geen reacties wilt.