Vaginakanker
Vaginakanker komt zelden voor: slechts in 1-2 procent van de gevallen van kanker aan de vrouwelijke geslachtsorganen.
Vaginakanker kan zich uitzaaien naar andere delen van het lichaam. Dat gebeurt al in een vroeg stadium, soms nog voordat de vrouw of haar arts iets hebben gemerkt van de vaginakanker zelf.
De ziekte treft vooral vrouwen tussen 40 en 70 jaar.
Soms wordt het op jongere leeftijd gevonden, met name bij vrouwen die zijn blootgesteld aan het DES-hormoon (zogenaamde DES-dochters). Voor meer informatie over de bijwerkingen van het DES-hormoon: www.descentrum.nl
Oorzaken
Vaginakanker ontstaat heel zelden in het vaginaweefsel zelf. Meestal is vaginakanker het gevolg van een uitzaaiing vanuit de baarmoederhals, de blaas, de urinebuis of de uitwendige schaamdelen. Ook kanker van de baarmoeder, de eierstokken, de nieren en andere organen kan zich naar de vagina uitzaaien.
Verschijnselen
Bij vaginakanker kunnen de symptomen lange tijd uitblijven. Sommige vrouwen hebben last van waterige afscheiding of van bloedverlies na de geslachtsgemeenschap. Blaas- en darmklachten komen in een later stadium voor, als de kanker zich naar de blaas en/of de darmen heeft verspreid.
Behandeling
Als de kankercellen zich niet buiten de vagina hebben uitgezaaid, dan is de kans op volledige genezing relatief hoog. Daarvoor wordt de vagina geheel of gedeeltelijk verwijderd, eventueel met aansluitend bestraling. In een verder gevorderd stadium van vaginakanker is een combinatietherapie nodig, bestaande uit een operatie en bestraling. Omdat de lymfevaten kankercellen van de tumor naar de lymfeklieren in het bekken en/of de lies kunnen transporteren, worden deze klieren ook bij de behandeling betrokken. Bij vaginakanker komen slechts weinig behandelmethoden in aanmerking, omdat men de nabij gelegen blaas en endeldarm geen schade wil toebrengen.
Prognose
Bij vaginakanker die in een vroeg stadium wordt vastgesteld en behandeld is de kans op genezing 60 tot 70 procent. Hoewel het zelden gebeurt, kan vaginakanker echter wel terugkomen (recidiveren), en dan zijn de vooruitzichten veel minder goed. De meeste gevallen van recidief treden op binnen twee jaar na afloop van de behandeling. Bestraling van de bekkenstreek is dan bij sommige patiënten nog een mogelijkheid.
Neem voor informatie contact op met KWF Kankerbestrijding.