Historie Olijf
Olijf is opgericht in 1986 door twee jonge vrouwen van in de twintig jaar, Martha de Keizer en Suzanne Biewenga.
Beide vrouwen hadden baarmoederhalskanker en ze steunden elkaar tijdens de perioden van operatie, bestraling en chemotherapie. Ze ontdekten dat zij buiten elkaar, op niet zoveel terug konden vallen. Er was wel informatie over de medische gang van zaken, maar wat het doormaken van een dergelijk grote ingreep nu had op je leven, je toekomst en je carriëre was niet te achterhalen.
Suzanne schreef een boekje over haar eigen ervaringen en ging later werken bij een stichting die zich bezig hield met de emancipatie van de vrouw.
Martha volgde later een opleiding tot maatschappelijk werkster.
Samen zochten ze andere vrouwen op die ook gynaecologische kanker hadden. Ze ontdekten overeenkomsten en hiaten in de zorgverlening. Ze besloten een netwerk op te richten: Het NVGK, het Netwerk voor Vrouwen met Gynaecologische Kanker, dat in 1986 officieel bij de notaris werd genoteerd.
Later vond men de naam NVGK te zakelijk en veranderde het in Stichting Olijf, vanaf 2010 is het Olijf.
Al snel bleek er een grote behoefte te bestaan aan een dergelijk netwerk. Vrouwen die gynaecologische kanker hebben of hebben gehad meldden zich aan als lotgenoten, waardoor Olijf groeide en groeide.
In de loop der jaren is Olijf uitgegroeid tot een grote organisatie (1100 leden) met een landelijk netwerk.
Waarom Olijf?
De naam Olijf is om verschillende redenen gekozen. Met de vrucht olijf is een associatie te maken met het vruchtbare orgaan van de vrouw. Het is als uitroep te gebruiken: “O……lijf”, daarmee doelend op alle ellende die je lijf opeens geeft. En het is een verwijzing naar de nucleus oliva (Olijfkern) in de hersenen, verantwoordelijk voor het kunnen horen: Olijf geeft daarmee aan een luisterend oor te bieden aan de lotgenoten.